AniBlurbs (Column)

“The truth is, advertisers and brand marketers are entering a brave new world — one where code is on par with content. The 21st-century ad isn’t something to be looked at, it’s something to be used… …”Consumers” are now “Users.” So are “Marketers” now “Developers”?”

“…having someone who at least can help a creative team understanding how the software should look is very helpful. “I think having somebody like that, even if they are not the ones coding the app, helps bridge the gap between the technical and the creative…”

Source: AdAge – Agencies Need to Think Like Software Companies

Business Value = Subscribers * Demographics
Business Value = Eyeballs + relevance * intent

Last week’s talk of the town among media in crowd and digerati was that spending on Online Marketing in the UK finally has taken pole position from Offline Advertising.

Make no mistake: this is significant. (Remember this is BBC territory!)

For years eyeballs, attention and now -as predicted and long overdue- budget weight have shifted from TV, Radio and Print to Interactive Media, culminating in this milestone.

Why this change from spending budget on Offline Advertising to investing in Online Marketing Strategies?

And why this plea to repurpose the inner workings of agencies (and ASAP at that)?

Well, to answer the first question, here’s a list of activities people in general are currently undertaking (online) instead of massively tuning in on prime-time (or, indeed, instead of buying and reading newspapers) like they used to:

• Checking news anytime, online, for free;
• Discovering and consuming online content, via “Social Distribution”, for free;
• Shopping online, any time they like;
• Spending days on end playing videogames;
• Spending evenings (cocooning with friends or family) watching TiVo or DVD’s;
• Leaving comments and reviewing products on that very same e-commerce site;
• Discussing and reviewing artists, movies, products and brands on niche online communities;
• Logging in daily to update their status in social networks like LinkedIn and Facebook (or even several times a day – thanks to mobile flat-rate data plans and apt mobile devices and smart phones such as Apple’s iPhone, RIM’s BlackBerry and the Nokia N series, to name but a few).

Okay, I’m bound to have missed many, many more, yet even the online media consumption / activities I’ve inevitably missed, share core characteristics with the ones mentioned above, which, when indentified and aligned next to each other, should underline my statement that agencies need some unadulterated tech DNA should they hope to help their clients connect online with their audience.

“Creatives need to be specialists in the spaces where consumers live that are defined by new technology.”

“If agencies are to continue to offer the highest value to their clients, and realize the full potential of new media on behalf of their clients, they need to make sure every department is as technology literate as consumers” -Simon Mainwaring

So, why the need for new fresh Silicon Valley Blood for agencies in this post-Madison Avenue MarCom ecosystem? Well, for starters, all the activities mentioned above:

- are On Demand;
- are personalized;
- are ubiquitous;
- are interactive (vs. passive content consumption);
- put the user in control;

-And… they’ve become a habit.

Habits slowly but steadily ingraining themselves in modern culture on a global scale.

All of these activities have replaced, or are in the process of replacing, the habit of, say, going home after school or work, watching the same mass orientated, one-size-fits-all TV shows like the rest of the populous, within timeslots deemed fit by a few network coordinators, all the while zapping away the interruption marketed ads…

(On a side note, what has also been replaced is blindly following the opinion of a select few elitists, or opinion leaders, so you will. You don’t need (trust?) one or more reporters from the New York Times to tell you that The Dark Knight or District 9 are movies worth an evening out to the multiplex, what book is a must-read or which restaurant should be on your shortlist, as even more so than usual, nowadays people are forming their own opinion by reading online peer reviews or discussing their customer care experience online, no holds barred.

Internet killed the middleman.

And the platforms facilitating this have a reach of millions and sometimes even billions, globally.

This continuous two-way online dialogue is another reason why the one-way message sending, branding specialists need to acquire interactive skill- and mindsets…)

It’s The Internet, Stupid

“Why doesn’t the traditional model work online? In short, the web is too fragmented (millions of videos, millions of web sites), too loosely coupled (countless hyperlinks, embed codes, APIs), and too nascent (too few revenue models, too little clarity about the future) to fit comfortably into a media conglomerate as they exist today.”

“The challenge is that the scarce resources are different: while the media business continues to rely on “talent,” today’s talent may be writing code rather than screenplays. Distribution still creates value, but it can mean a quickly passed link on Twitter or Facebook instead of an 8 p.m. slot on a broadcast network”.

Source: Giga Om – New Media Demands a New Kind of Media Company

But these factors are not the only causes for this disruptive re-allocating of budget.

Sure, everyone agrees that you should “fish where the fish are”, but the main reason that budgets are finally being freed up from political unwillingness or irrational conservatism, is that in these times of crises, true accountability in marketing and advertising has finally become key.

There’s no need for (hiding behind) second guessing or causality in MarCom anymore: Plausible effective advertising maybe was “fine” yesterday, today proven effectiveness by conversion is vast becoming the golden standard.

The current recession has acted as a catalyst for this silk media revolution, merely accelerating the inevitable.

Now the marketer finally knows which half of her marketing euro, dollar, yen or what have you, is wasted on naught and which half is an investment; generating leads or spurring your core hyper targeted audience into action. All in real-time, if necessary, meaning you can act real-time.

“It’s to no fault that many account teams have no concept of what web development entails in terms of budget and time. Too many times there are promises made that cannot be fulfilled. Having a cross functional, technically savvy professional on hand to lay out accurate budget and time frames in real time ensures that the client is not mislead by a traditional account person reliant on third party estimates.”

It’s no longer about the clever award winning Creative Director and his team of witty art-director/copywriter duo’s.

This also means that the sole focus in marketing and advertising isn’t about “sending content” anymore, but it’s about the underlying technologies that facilitate dialogue between brand and stakeholders, and empowers them both.

It’s about, for example, creating branded tools that might prove useful in everyday mundane tasks for the user: Apps-as-a-Brand-Utility. Eyeballs. Attention.

Now it’s about the pragmatic award winning Managing Director and her team of developers and creative technologists.

“Code” and “(meta)data” have earned their rightful place next to “design” and “gut-feeling”, thus switching the demand from pure creative output to actionable insights based on real-time data; apps and open platforms for effective communication, feedback and co-creation. All of this fundamentally challenging the very raison d’être and modus operandi of traditional agencies.

“Various models have evolved over the years but the successful ones have at their core a few talented individuals who “get it” when it comes to the nuts and bolts of technology, the subtleties of strategic brand building and the figures that justify an ROI…

…the more multidisciplinary people an agency can employ without forcing generalists into specialized silos, the better equipped they’ll be to provide true integration.”

As it is becoming increasingly clear that consumers are changing their daily work-, leisure- and decision-making(!) systematic from Analogue- to Digital based; brands/advertisers and traditional MarCom specialists will have to adapt & change their Tech know-how (what vs. why), their thought patterns (creative top-down factories vs. embracing digital natives and co-creating), and their priorities (branding vs. true empirical accountability) to match this new reality or ultimately end up like that frog in the slow-boiling pan.

The long-term solution however, is not going to be purely a technological one, but rather an anthropological and sociological one; the real challenge lies in the cultural change and organizational restructuring needed to save traditional agencies from the same dark fate (or worse) as the music industry and newspaper & magazine publishers. Out with the old…

[Yes, the very fact that it’s 2009 and I’m posting this rant as being new(s), means that somehow there’s still a need for summaries and musings like this, however obvious and stale it might seem to fellow digital natives and digerati in-crowd alike. Yet, I believe that this needs to be heard and echoed. I’m merely trying to add a drip in the quite -possible very pretentious- hope all the accumulated drips will eventually flood the ivory tower of cognitive dissonance that some board rooms and CEO’s (across all traditional agencies and entertainment outlets) dwell in.]

Read more thoughts about Apps-as-a-Brand-Utility, the future of advertising, “Creative Technologists” and the ideal DNA composition for successful marketers and agencies in the 21st Century in this excellent article by Allison Mooney on Advertising Age.

Or… You could also send me a message:

Currently I’m experiencing some serious trouble with various contact form plug-ins; as I’m very short on time the past few months, I won’t be able to fix this on short notice.

Please feel free to send me a tweet via @AnibalDoRosario should you want to reach out in a real-time manner. You can also send me an e-mail via anibal [at] rosariomultimedia nl

Or, even better, pick up the phone: +31(0) 6 – 431 73 263

Looking forward to connect and hearing from you!

Best,

Anibal

Opvallend, lekker actueel, grappig, authentiek, direct, ik zou erop klikken.

(PS het gaat om de banner hierboven) Bonus: De kwinkslag naar “Wat vertel jij je vrienden?” als campagne insteek is een schot in de roos, want zeer herkenbaar.

Volgens een onderzoek gedaan door Metrix Lab in opdracht van Microsoft Advertising dien je voor een optimale online brand awareness tussen de 3 en 7 contactmomenten te hebben.

Het staat mij nog helder voor de geest dat ik een aantal weken geleden in een korte periode echt doodgegooid werd met AMC banners van, ik meen, Rabobank Connect.

Dit kwam overigens niet door het ontbreken van een frequency cap, maar gewoon doordat er in het mediaplan goede overlap was met het inzetten van de creative. Zelf ben ik overigens net als het overgrote deel van de internetpopulatie bannerblind, al moet ik toegeven dat ik -door beroepsdeformatie- nog wel eens een banner de volle aandacht geef, zoals dus in dit geval.

I had no choice: Het maakte werkelijk waar totaal niet uit op welke Nederlandse ICT/Online Marketing gerelateerde vaksite of blog ik keek, ik ontkwam gewoon niet aan de banner, vraag me alleen niet wat de precieze strekking was. Uiteraard speelt voor het resultaat van een degelijke display advertising campagne niet alleen het aantal contactmomenten zelf een rol, maar vooral ook de creative zelf en of deze in lijn is met je corporate communicatie en het umfelt.

Destijds was de betreffende rectangle echter niet zo sterk als deze, maar wel onvermijdelijk, dus als men weer een beetje kien heeft ingekocht op alle relevante online kanalen, dan zou dit wel eens een zeer effectieve AMC display-campagne kunnen worden. Of toch niet?

Want wat dan weer wel jammer is, is dat er niet direct een Adwords-campagne bij opgestart is,  zodat de displayadvertising- en de CPC-campagnes, tezamen met een goed gesegmenteerde e-mailing en RSS-vertising, elkaar ondersteunen in het genereren van kwalitatief bezoek naar de werkenbij website, temeer daar de praktijk uitwijst dat het gecombineerd inzetten van diverse uitingen in de communicatiemix conversie verhogend werkt en de (Employer)Brand Awareness kan versterken (Tip: in de organische resultaten bij watverteljijjevrienden.nl word geen juiste content omschrijving weergegeven, maar de gebruikte webanalyse tool: “OneStat.com Web Analytics”).

Dit gaat al helemaal op voor de ICT-doelgroep die de Rabobank hiermee wenst te bereiken, want die gebruiken over het algemeen Firefox als internetbrowser, hebben -net als ik- grotendeels Adblock Plus en No Script aanstaan en zien dus los van bannerblindheid zelfs een prachtige banner als deze helaas sowieso niet staan…

[Disclosure:
Begin dit jaar ben ik via ACA/JES Communicatie (zijdelings) betrokken geweest bij online AMC projecten/advies voor de Rabobank Nederland, ik ben enige tijd geleden vertrokken bij ACA/JES en momenteel heb ik geen betrokkenheid bij deze of andere projecten van de Rabobank Groep of haar (in)directe concurrenten. Los daarvan: zoals aangegeven in de disclaimer rechtsonder in de Navigation Bay^TM: deze Online Column is volledig onafhankelijk; de hier door mij weergegeven persoonlijke visie, opinie of snelle gedachtespinsels zijn derhalve niet die van de genoemde organisaties en/of aan hen gelieerde partijen en dus ook niet noodzakelijkerwijs vooraf door hen ingezien, dan wel beïnvloed. Amen. Verdorie, mooie banner ;)]

Blog Action Day 2008 is just around the corner, please visit: http://blogactionday.org/ and get involved in a way you see fit!

While I’m at it, poverty worldwide today is not what you may think it is:

I’ve had a few links to the (legendary) inspiring presentations held at TED by Swedish Prof. Hans Rosling back in 2006 (see the video above) and 2007 posted in the AniBlurbs About section, alas the page is offline for the time being so this is an excellent opportunity to air them again ;)

Nu ik toch al aan het doorlinken ben naar Marketing Facts; er is daar nu een interessante discussie gaande naar aanleiding van een door Huub van Swieten geplaatste column: Waarom zo bang voor je digitale footprint?

Waar ik mij persoonlijk erg in kon vinden is dat Huub eenzelfde strategie als mijzelf hanteert t.o.v. Google/je digitale voetafdruk: Sinds ik tijdens mijn studie in 2005 begonnen ben met mijn online speeltuin, het rm2.nl netwerk, heb ik mij bewust aangemeld bij o.a. diverse dance gerelateerde fora, social networks -en communities. Uit oprechte interesse (ook vanuit mijn studie), maar mede met als doel om beter gevonden te kunnen worden door zoekmachines en dus ook door real people, vooral ook in verband met mijn muziek gerelateerde activiteiten. Daarnaast heb ik mij destijds grondig verdiept in SEO en mijn site mede daardoor diverse keren omgegooid.

Toegegeven; mijn websites zijn vandaag de dag door alle overige activiteiten een beetje in een slop geraakt (al helemaal vergeleken met de door mij gewenste benchmark, maar goed in het huis van de loodgieter lekt het, etc.). Echter in Google ben ik -zelfs internationaal en ondanks de vele miljoenen Anibal’s in de Latijns-Amerikaanse contreien- perfect vindbaar en is er geen twijfel over mogelijk dat men met “de enige echte Anibal uit Amsterdam” te maken heeft ;)

Nu, de consequenties van mijn online handelen zijn, naar mijn mening, merendeels positief uitgevallen -mag ik verwachten en hopen dat dit in de toekomst ook zo blijft?- echter, ik behoor tot de zogenoemde selecte groep digerati; Ik zat op MySpace lang voordat Hyves critical mass had weten te bereiken, had toegang tot de webmastertools van Google om mijn resultaten te optimaliseren en was dus al met voorbedachte rade actief bezig een digitaal spoor online achter te laten, lang voordat privacy en de cache van Google op het toneel van het publieke debat (in Nederland) verschenen… Kortom; ik weet aardig hoe de privacy vork in de online steel zit, maar wat als je dat niet weet?

Als je niets te verbergen hebt, is er niet veel aan de hand zou je zeggen en dat is deels ook zo, maar zou ik net zo tevreden zijn als de resultaten hetzelfde zouden zijn geweest zónder dat ik wist wat de gevolgen van mijn online acties zouden zijn? Diverse van mijn ex-collega’s hebben rond de tijd dat dit een issue werd, ik meen naar aanleiding van het ontslag van een hulpverlener n.a.v. een negatieve, laagdunkende krabbel over een haar patiënten op Hyves, angstvallig hun profiel op privé gezet. En steeds meer nieuwe oude contacten die ik op Hyves tegenkom followed suit. Hun goede recht, daar niet van. Echter, er rijzen hier meerdere, diepere vraagstukken:

Wie bezit daadwerkelijk die data: Jij als gebruiker of Hyves/MySpace als facaliterende partij? En dan bedoel ik niet volgens HUN algemene voorwaarden, maar gewoon volgens de wet. En zou een site je moeten betalen voor alle data die je verstrekt als gebruiker, immers zij gebruiken die gratis verkregen info om targetting mogelijk te maken met advertenties? Zonder jouw input geen, of in ieder geval een stuk minder omzet voor de diverse profielen websites. Nee, dit is in de branche geen issue, maar wat als deze ideeën onder de gebruikers gaan leven?

Wat is de daadwerkelijke privacy policy van diverse (online opererende) bedrijven en wordt die wel nageleefd intern? Er zijn namelijk normen waaraan de handeling hiervan moet voldoen, denk aan e-mail adressenbestanden en profielgegevens, geloof me ik weet uit eigen ervaring dat daar niet altijd even discreet mee om wordt gegaan en dat iedereen die het wil zich er vrij simpel toegang tot kan verschaffen. Het is wachten op een exces (die boven water komt).

Maar ook: Waar exact ligt de grens tussen privé en werk -als die überhaupt nog relevant is? Moet je je wel druk maken om je online profiel en de weekend foto’s die erop staan (terwijl je op een willekeurige bedrijfsfeest of wintersport ten overstaan van het hele bedrijf buiten je boekje gaat)? Thuiswerken, flexwerken, overuren draaien, de Blackberry continue aan; de fysieke grens tussen privé en werk vervaagt hand over hand.  En wat te denken van alle persona’s die je online hebt te managen bij de diverse sites als LinkedIn, MySpace, Hyves, MSN en de (vak)blogs die je bezoekt e.d.?

Sociaal-Maatschappelijke veranderingen zijn al vaker door de komst van nieuwe media in een stroomversnelling gekomen; denk maar aan de boekdrukkunst, televisie en nu dan de web2.0 toepassingen op het internet. En de digitale sneltrein gaat alleen maar harder rijden. Een aantal andere vragen zouden kunnen zijn: Moet je je ertegen wapenen? Moet je de mainstream/digibeten zich ertegen leren wapenen? Zoja, in welke mate en willen we dat wel op, zeg, kosten van de Staat? Moet je je erin berusten? Maar wellicht nog veel urgenter: Hoe gaan we de ons opvolgende generaties, onze kinderen, leren hiermee om te gaan? Media Wijsheid mag wat mij betreft echt nog hoger op de politieke agenda en vooral ook op die van de ouders komen te staan. Per direct.

Alleen dan komen we weer op de aloude bekende uitdagingen/problemen: Er zijn zat ouders die sowieso al niet toegerust waren om opvoeder te zijn, die daarnaast zelf ook nog eens niet “Media Wijs” zijn, laat staan dat ze het Media Wijs zijn op een zinnige, gefundeerde wijze aan hun kroost zouden kunnen doorgeven…

De ruimte en tijd die ik hier momenteel heb zijn ontoereikend om er nu dieper en tot in detail op in te gaan en er zullen vast nog vele facetten zijn waar we met zijn allen zeker nog naar moeten kijken en goed over moeten nadenken, zelf ben ik van mening that we as an industry have to take our responsibility, want als er een ding is wat de “Media/technologie/ICT/Internet cocktail” ons wel geleerd heeft, is het wel dat -zeker wanneer we het over veiligheid en privacy hebben- uiteindelijk de gebruiker de zwakste schakel is. Al met al ben ik zeer benieuwd waar dit allemaal naar toe gaat…

Anibal leest: “Veel marketeers slecht bekend met digitale kanalen“. Anibal denkt: “So what else is new?” Nu we dan eindelijk de cijfers tot onze beschikking hebben die de ervaringen uit de praktijk bevestigen, kan er wellicht een eerste gezamenlijke stap worden gezet in het Nederlands hoger onderwijs, maar ook bij de NIMA aanbieders van deze wereld, om de handen met het bedrijfsleven (en het NIMA zodra zij er aan toe zijn?) in één te slaan en de hedendaagse future proof tegenhanger van “de NIMA ABC” op te zetten -noem het van mijn part Nieuwe Marketing Communicatie (NiMaCo)- om zo de traditionele marketeers een fundamentele omslag te kunnen laten maken naar de “nieuwe media”. Zie ook het artikel “5 Eigenschappen die je als Online Marketeer moet hebben” door Ruben Timmerman.

En dan niet simpel de IAB banner standaarden uit de doeken doen, maar ook bijvoorbeeld het besef bijbrengen dat CTR (alleen) nooit een legitieme KPI is voor een online campagne en wellicht workshops includeren waarbij je leert om de directie/afdeling Finance ervan te overtuigen dat een CMS toch echt SEM/SEO integratie moet hebben, enzovoorts.

And while they’re at it, laat ze dan ook gelijk het merkgecentreerd denken (de zend-mentaliteit) het graf indragen en actieve communicatie tot speerpunt verheffen: Online/New Media Marketing gaat niet over het internet of nieuwe media, het gaat over een mindset; terug gaan naar de kern en als merk naast de consument/eindgebruiker staan om haar te betrekken bij jouw verhaal. Dus niet alleen ”Hoe kan ik mijn doelgroep motiveren om een ambassadeur van mijn merk te worden?” maar ook: “Hoe kunnen we onze organisatie zo inrichten dat de consument/eindgebruiker ECHT centraal komt te staan bij alle beslissingen die we nemen?” (Mooie bijkomstigheid naar mijn mening is dat debacles zoals bij Ziggo hiermee voorkomen kunnen worden, omdat je als organisatie from the ground up zaken aan het inrichten bent en niet meer bezig bent met het laten overleven van de business. Wedden dat bovenstaande een betere strategie kan zijn om -zonder jouw daadwerkelijke doel/ raison d’être uit het oog te verliezen- aandeelhoudersmeerwaarde te creëren?).

Hoe dan ook, ik ben benieuwd welke partijen de handschoen zullen gaan oppakken en een voortrekkersrol in deze willen gaan opnemen. Des te eerder des te beter, want om in een dergelijk proces alle relevante marktpartijen te betrekken en de neuzen dezelfde richting op te krijgen vergt wel enig geduld en, vooral met het oog op Conservatief Onderwijsland, een niet geringe mate van doortastendheid.

Anderzijds valt er op de korte termijn al het e.e.a. aan winst te behalen, te beginnen met de arbeidsmarkt communicatie bij alle bedrijven, organisaties en afdelingen die Marketinggerelateerde vacatures wensen op te vullen: Niet meer vragen naar een NIMA A, B of C, maar vragen naar een open-minded professional die niet bang is voor veranderingen en open staat om (desnoods continu) bij- of omgeschoold te worden naar NiMaCo niveau…

UPDATE: Ben even vergeten te vermelden dat de LECTRIC GROUP, in samenwerking met een aantal andere partijen, niet zo lang geleden een post HBO opleiding NextMarketeer is begonnen met enkele zeer gerenomeerde vakgenoten als (gast)docenten; als ik zo naar de betrokken namen en het lesprogramma kijk kan ik het alleen maar van harte aanbevelen!

Anibal do Rosario is an Interactive Strategist with general experience in all aspects of Service Strategies, Sales, Online Marketing and Interactive Project Management: A Digital Native who has managed to turn his passion into a professional career and who is constantly in search of striking the ideal balance between creativity (gut feeling) and measurable results (data).

Working closely in tandem with other professionals he has managed to achieve considerable results on various Online Marketing projects for Triple A brands, all in a relatively short time span. Commercial and “Creative Technologist” well versed in the technical (im)possibilities and therefore a natural connector between those disciplines.

Able to “connect the dots”. Holistic, positive attitude w.r.t. new developments and opportunities; largely due to working in those various fields with other professionals, seeing different business processes in operation and always asking the question: “Why not?”

Maybe somewhat left-field every now and then, which on the other hand provides him with a truly fresh outlook on challenges, yet always operating as a strong end-user advocate.

In the past eleven years Anibal has built experience in:

• Retail;
• Direct Sales;
• Web Design;
• Entertainment (Dance);
• Webshops and
• Online Marketing/Strategy

Anibal has gained his expertise working in projects on agency side for governmental organizations and various AAA-brands such as: The Royal Dutch Navy, Royal Dutch Shell, UWV, Rabobank, Vodafone The Netherlands. Next to that, he also has been active on the client side working at internet start-up Dance-Tunes.com (a subsidiary of Dutch entertainment giants ID&T and Q-dance), GAMcard, and is currently part of the team behind Factuurdesk.nl, ePGB.nl & ZoekPgbZorg.nl.

Feel free to contact Anibal >>

About AniBlurbs | Anibal do Rosario in Dutch (Wie is Anibal do Rosario | Over AniBlurbs in het Nederlands [NL])